263. 1947 ൽ സ്വാതന്ത്റിയ ലബ്ധിയോടെ സാമ്പ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ഘട്ടം കഴിഞ്ഞു ......?
ഒരു സഖാവ് പറഞ്ഞ കാര്യമാണ്. ഇൻഡ്യൻ വിപ്ളവത്തിന്റെ സാമ്പ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ഘട്ടം 1947 ൽ കഴ്ഞ്ഞു; അടുത്തത് ജനാധിപത്യ വിപ്ളവത്തിന്റെ ഘട്ടമാണ്. അത് കഴിഞ്ഞാണ് സോഷ്യലിസ്റ്റു വിപ്ളവത്തിന്റെ ഘട്ടം......
ഇൻഡ്യൻ തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഗതികേടാണ് 1950 കളിൽ ഇൻഡ്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പ്റസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്ത എസ്.എ. ഡാങ്കേയുടേയും മറ്റും നിലവാരം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വർഗ സമരം എന്നത് തൊഴിലാളി വർഗ്ഗവും ബൂർഷ്വാസിയുമായിട്ടാണ് എന്നതുപോലും അറിയില്ലാതിരുന്നവർ പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദുരന്തമാണ് അരനൂറ്റാണ്ടിലേറെ പിന്നിട്ടിട്ടും ബാലാരിഷ്ഠത പിന്നിടാൻ കഴിയാത്തത്. അത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ "മുതലാളിത്തം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക" എന്ന നിലപാട് ഉദിക്കുന്നതേയില്ല. വിപ്ളവത്തിന് മുൻപുള്ള റഷ്യ സാർ ചക്റവർത്തിയുടെ കീഴിൽ മുതലാളിത്ത വളർച്ചയിൽ ദയനീയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു എന്നത് സോഷ്യലിസ്റ്റു ലക്ഷ്യം അംഗീകരിക്കുന്നതിന് ലെനിന് തടസം ആയില്ല. ലെനിൻ പറഞ്ഞത് "സോഷ്യലിസത്തിന്റെ പ്റസക്തി ലെവലേശം കുറച്ചു കാണുക എന്നാൽ ബൂർഷ്വാ ആശയങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കുകയായിരിക്കും ഫലം" എന്നാണ്. അതാണ് ഇൻഡ്യയിൽ സംഭവിച്ചത്. വർഗീയ-പിന്തിരിപ്പൻ ശക്തികൾ ഇന്ഡ്യ ഭരിക്കാൻ ഇടയാക്കി. മാർക്സിസം തൊഴിലാളിവർഗത്തിന് മുൻപിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന "സോഷ്യലിസ്റ്റു രാഷ്ട്റം" എന്ന ലക്ഷ്യം അംഗീകരിയ്ക്കാതിരിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന "ഞുള്ക്ക് " ന്യായം മാത്റമാണിത്. ഇപ്പോഴും മേൽപ്പറഞ്ഞ നിലപാടിൽ തന്നെ തുടരുന്നതുകൊണ്ട് ഇത് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ ദയനീയമായി തകരുന്നത് വരെ ലോക സാംബ്രാജ്യത്വ ത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടനായിരുന്നു. എന്നാൽ രണ്ടാം ലോക യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അത് അമേരിക്കയുടെ നേതൃത്വത്തിലായി എന്നതാണ് വാസ്തവം. സോവിയറ്റു യൂണിയൻ ഒരു ശക്തിയായി നില നിന്നപ്പോൾ അതിനെ തകർക്കാനായി സർവ കഴിവും പ്റയോഗിക്കുകയും അവിടെ തിരിച്ചടികൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ ആഗോള വത്ക്കരണത്തിലൂടെ ലോകത്തിലെ അവികസിത രാജ്യങ്ങളെയാകെ തങ്ങളുടെ വരുതിയിൽ ആക്കിയിരിക്കുകയാണ് അമേരിക്ക. ആ സാഹചര്യത്തിൽ സാമ്പ്റാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടം ആവശ്യമില്ല എന്ന ധാരണയാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ നിലപാടിന്റെ തുടർച്ചയായി മനസിലാക്കാൻ കഴിയുക. പ്റശ്നം അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
...........ഇൻഡ്യൻ "മുതലാളിത്തം പ്റോത്സാഹിപ്പിക്കുക" ..എന്ന ധാരണയോടൊപ്പം വേണം ഈ വിഷയം പരിശോധിക്കേണ്ടത്. സാമ്പ്റാജ്യത്വം; മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരമോന്നത ഘട്ടം എന്ന ലെനിന്റെ വിലയ്തിരുത്തൽ അറിയില്ലാത്തവരായിരുന്നു ഇൻഡ്യയിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വം എന്നുകരുതുവാനാവില്ല. ലെനിന്റെ വിലയിരുത്തൽ ശരിയായിരുന്നു എന്ന് ഒരോ ദിവസവും നാം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഇൻഡ്യയിൽ നടപ്പിലാക്കാൻ തീരുമാനിച്ച "ദേശീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവവും"; "ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവവും" സാമ്പത്തികമായി സാമ്പ്റാജ്യത്വ അവസ്ഥയിലായിരിക്കും എന്നാണോ കരുതേണ്ടത്?
"മുതലാളിത്തം" എന്താണെന്നോ അവിടുത്തെ ജനാധിപത്യം എന്താണെന്നോ മാർക്സിസം എന്താണെന്നോ വർഗ സമരം എന്താണെന്നോ ഒന്നും യാതൊരു പിടിയും ഇല്ലാത്തവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ഒരു പ്റസ്ഥാനം 1950 കൾക്ക് ശേഷം 68 വർഷങ്ങൾ പ്റവർത്തിച്ചിട്ടും 1950 കളിലെ സ്ഥിതിയിൽ നിന്നും വളരെയൊന്നും മാറ്റം വന്നിട്ടില്ല എന്ന് സാമാന്യബുദ്ധി യെങ്കിലും ഉള്ളവർ മനസിലാക്കും. 1952 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പാർലമെന്റിൽ ലഭിച്ചത് 32 പാർലമെന്റ് അംഗങ്ങൾ ആയിരുന്നത് ഇപ്പോൾ നമുക്ക് സ്വപ്നം മാത്റമാണെന്ന് പറഞ്ഞാലെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ മനസിലാകുമെന്ന് കരുതുന്നു. ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിൽ പറയുന്ന -- പരമാധികാര; മതേതര; സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഭരണ കൂടമെന്ന ലക്ഷ്യമെങ്കിലും അംഗീകരിക്കുക; അതിനായി ആത്മാർഥതയോടെ മുന്നോട്ടു പോവുക.
ഒരു സഖാവ് പറഞ്ഞ കാര്യമാണ്. ഇൻഡ്യൻ വിപ്ളവത്തിന്റെ സാമ്പ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ഘട്ടം 1947 ൽ കഴ്ഞ്ഞു; അടുത്തത് ജനാധിപത്യ വിപ്ളവത്തിന്റെ ഘട്ടമാണ്. അത് കഴിഞ്ഞാണ് സോഷ്യലിസ്റ്റു വിപ്ളവത്തിന്റെ ഘട്ടം......
ഇൻഡ്യൻ തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഗതികേടാണ് 1950 കളിൽ ഇൻഡ്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പ്റസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്ത എസ്.എ. ഡാങ്കേയുടേയും മറ്റും നിലവാരം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വർഗ സമരം എന്നത് തൊഴിലാളി വർഗ്ഗവും ബൂർഷ്വാസിയുമായിട്ടാണ് എന്നതുപോലും അറിയില്ലാതിരുന്നവർ പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദുരന്തമാണ് അരനൂറ്റാണ്ടിലേറെ പിന്നിട്ടിട്ടും ബാലാരിഷ്ഠത പിന്നിടാൻ കഴിയാത്തത്. അത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ "മുതലാളിത്തം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക" എന്ന നിലപാട് ഉദിക്കുന്നതേയില്ല. വിപ്ളവത്തിന് മുൻപുള്ള റഷ്യ സാർ ചക്റവർത്തിയുടെ കീഴിൽ മുതലാളിത്ത വളർച്ചയിൽ ദയനീയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു എന്നത് സോഷ്യലിസ്റ്റു ലക്ഷ്യം അംഗീകരിക്കുന്നതിന് ലെനിന് തടസം ആയില്ല. ലെനിൻ പറഞ്ഞത് "സോഷ്യലിസത്തിന്റെ പ്റസക്തി ലെവലേശം കുറച്ചു കാണുക എന്നാൽ ബൂർഷ്വാ ആശയങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കുകയായിരിക്കും ഫലം" എന്നാണ്. അതാണ് ഇൻഡ്യയിൽ സംഭവിച്ചത്. വർഗീയ-പിന്തിരിപ്പൻ ശക്തികൾ ഇന്ഡ്യ ഭരിക്കാൻ ഇടയാക്കി. മാർക്സിസം തൊഴിലാളിവർഗത്തിന് മുൻപിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന "സോഷ്യലിസ്റ്റു രാഷ്ട്റം" എന്ന ലക്ഷ്യം അംഗീകരിയ്ക്കാതിരിക്കാൻ കണ്ടെത്തുന്ന "ഞുള്ക്ക് " ന്യായം മാത്റമാണിത്. ഇപ്പോഴും മേൽപ്പറഞ്ഞ നിലപാടിൽ തന്നെ തുടരുന്നതുകൊണ്ട് ഇത് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ ദയനീയമായി തകരുന്നത് വരെ ലോക സാംബ്രാജ്യത്വ ത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടനായിരുന്നു. എന്നാൽ രണ്ടാം ലോക യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അത് അമേരിക്കയുടെ നേതൃത്വത്തിലായി എന്നതാണ് വാസ്തവം. സോവിയറ്റു യൂണിയൻ ഒരു ശക്തിയായി നില നിന്നപ്പോൾ അതിനെ തകർക്കാനായി സർവ കഴിവും പ്റയോഗിക്കുകയും അവിടെ തിരിച്ചടികൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ ആഗോള വത്ക്കരണത്തിലൂടെ ലോകത്തിലെ അവികസിത രാജ്യങ്ങളെയാകെ തങ്ങളുടെ വരുതിയിൽ ആക്കിയിരിക്കുകയാണ് അമേരിക്ക. ആ സാഹചര്യത്തിൽ സാമ്പ്റാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടം ആവശ്യമില്ല എന്ന ധാരണയാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ നിലപാടിന്റെ തുടർച്ചയായി മനസിലാക്കാൻ കഴിയുക. പ്റശ്നം അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
...........ഇൻഡ്യൻ "മുതലാളിത്തം പ്റോത്സാഹിപ്പിക്കുക" ..എന്ന ധാരണയോടൊപ്പം വേണം ഈ വിഷയം പരിശോധിക്കേണ്ടത്. സാമ്പ്റാജ്യത്വം; മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പരമോന്നത ഘട്ടം എന്ന ലെനിന്റെ വിലയ്തിരുത്തൽ അറിയില്ലാത്തവരായിരുന്നു ഇൻഡ്യയിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വം എന്നുകരുതുവാനാവില്ല. ലെനിന്റെ വിലയിരുത്തൽ ശരിയായിരുന്നു എന്ന് ഒരോ ദിവസവും നാം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഇൻഡ്യയിൽ നടപ്പിലാക്കാൻ തീരുമാനിച്ച "ദേശീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവവും"; "ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവവും" സാമ്പത്തികമായി സാമ്പ്റാജ്യത്വ അവസ്ഥയിലായിരിക്കും എന്നാണോ കരുതേണ്ടത്?
"മുതലാളിത്തം" എന്താണെന്നോ അവിടുത്തെ ജനാധിപത്യം എന്താണെന്നോ മാർക്സിസം എന്താണെന്നോ വർഗ സമരം എന്താണെന്നോ ഒന്നും യാതൊരു പിടിയും ഇല്ലാത്തവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ഒരു പ്റസ്ഥാനം 1950 കൾക്ക് ശേഷം 68 വർഷങ്ങൾ പ്റവർത്തിച്ചിട്ടും 1950 കളിലെ സ്ഥിതിയിൽ നിന്നും വളരെയൊന്നും മാറ്റം വന്നിട്ടില്ല എന്ന് സാമാന്യബുദ്ധി യെങ്കിലും ഉള്ളവർ മനസിലാക്കും. 1952 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പാർലമെന്റിൽ ലഭിച്ചത് 32 പാർലമെന്റ് അംഗങ്ങൾ ആയിരുന്നത് ഇപ്പോൾ നമുക്ക് സ്വപ്നം മാത്റമാണെന്ന് പറഞ്ഞാലെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ മനസിലാകുമെന്ന് കരുതുന്നു. ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിൽ പറയുന്ന -- പരമാധികാര; മതേതര; സോഷ്യലിസ്റ്റ് ഭരണ കൂടമെന്ന ലക്ഷ്യമെങ്കിലും അംഗീകരിക്കുക; അതിനായി ആത്മാർഥതയോടെ മുന്നോട്ടു പോവുക.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ